//Neolityczny smartwatch

Neolityczny smartwatch

Nim precyzyjnie zaczęliśmy odmierzać czas, musiały minąć setki tysięcy lat. Aż dziw bierze, że pozaziemscy wędrowcy nie udostępnili nam technologii dokładnego pomiaru czasu. 

Przeoczenie? Może niebawem coś się w tej materii zmieni i z zapartym tchem będziemy mogli w mediach śledzić opowieści fantastów o neolitycznych smartwatchach na egipskich lub jaskiniowych malowidłach? Czas pokaże.

Początki były skromne. W epoce kamienia człowiek obserwował ruch słońca po sklepieniu niebieskim i w ten sposób mierzył czas swojej aktywności. W marę upływu tysięcy lat, stworzyliśmy wiele ciekawych rozwiązań, które pozwoliły nam zrozumieć nie tylko czas, ale wiele związanych z nim zjawisk.

Zanim powstały mechanizmy zegarowe, pierwsze urządzenia były bezpośrednio związane z naturą i Słońcem. To zegary słoneczne przez setki lat były podstawowym sposobem pomiaru czasu. Należały do najdawniejszych przyrządów naukowych i pomiarowych. Przypuszcza się, że słynny Stonehenge mógł pełnić rolę zegara i kalendarza słonecznego. Za najstarszy egzemplarz zegara słonecznego uważa się gnomon odkryty w 2013 roku podczas wykopalisk w Dolinie Królów w Egipcie. Przez wieki zegarom słonecznym towarzyszyły zegary wodne, ponieważ pomiar czasu był niezależny od pogody i obserwacji astronomicznych. Jeden z najstarszych zegarów tego typu został odkryty w grobowcu faraona Amenhotepa I.

Jednak kluczowym osiągnięciem łączącym oba sposoby pomiaru czasu była budowa Wieży Wiatrów w Atenach w II wieku p.n.e. Budowla łączyła zegar słoneczny, wodny oraz wiatrowskaz i uchodziła za pierwszą na świecie stację meteorologiczną. Potem wydarzenia potoczyły się dużo szybciej.

Na podstawie zegara wodnego zwanego również klepsydrą wodną, powstał zegar piaskowy (konstrukcja ta znana była już 1500 lat p.n.e.). Największy rozkwit klepsydr piaskowych przypadł na późne średniowiecze, ale i dzisiaj chętnie wykorzystujemy ten sprytny mechanizm do odmierzania czasu podczas rozgrywek przy grach planszowych, podczas mycia zębów czy gotowania jajek.

Pierwszym konstruktorem mechanizmu zegarowego był chiński astonom Liang Lingzan, który w 725 r. stworzył napędzany wodą instrument astronomiczny, który odmierzał godziny i kwadranse. W Europie mechanizm zegarowy powstał w roku Zjazdu Gnieźnieńskiego. Wynalazcą był mnich benedyktyński Gerbert z Aurillac, późniejszy papież Sylwester II. W Magdeburgu zbudował pierwszy zegar z obciążnikiem i mechanizmem bicia.

Rewolucja w pomiarze czasu wybuchła wraz z wynalazkiem Petera Henleina. Pochodzący z Norymbergi mistrz cechowy, wynalazł sprężynę napędową i stworzył pierwszy kieszonkowy zegarek. Od tej pory świat oszalał na punkcie zegarków.

Minęły dwa miliony lat odkąd człowiek spojrzał w niebo i zaczął powoli rozważać istotę czasu, jego pomiaru i przemijania. To niesamowite jak długą drogę przeszliśmy od czasów, gdy mierzyć czas pomagały nam słońce i woda. Ile jeszcze czasu pozostało nam na to aby wrócić do punktu wyjścia?

Zadbajmy o nasz kraj i naszą planetę.


Źródło:

  • A Million Years in a Day: A Curious History of Everyday Life from the Stone Age to the Phone Age – Greg Jenner – 2015
  • Dzieje zegara – Zajdler Ludwik – 1977